Προσωπικό τραγούδι για Μανώλης — Χωρίς αφορμή

Οι στίχοι

Κουπλέ 1Το ειδύλλιό μας ξεκίνησε όταν είμασταν δεκαεπτά χρόνων
Στο παγκάκι, με τα χέρια σφιχτά, στον κήπο των γονιών
Ο έρωτάς σου για μένα φαινόταν στα μάτια σου, δεν χρειαζόταν να μιλάς
Το φως από το παράθυρο, το χώμα υγρό, κι εσύ να γελάς

Παντρευτήκαμε πολύ μικροί, με φόβο και χαμόγελο μαζί
Το πρώτο μας σπίτι, το άρωμα του καφέ, τα βήματά σου στη σιωπή
Δεν ήξερα τότε τι σημαίνει να πονάς από αγάπη βαθιά
Μανώλη, μέσα στα χρόνια, γεννήθηκαν ρωγμές στη χαρά

ΡεφρένΠώς να ξαναδώ πάλι αυτό το βλέμμα σου
Μανώλη, εκείνο το φως που μιλούσε για εμάς
Πώς να ξαναδώ πάλι αυτό το βλέμμα σου
Να το πιστέψω ξανά, να χαθώ στα παλιά

Κουπλέ 2Τώρα στα εξήντα έξι μας πια, μετράμε στιγμές σαν κέρματα στο τραπέζι
Ένα μυστικό ήρθε και μου έφερε τα πάνω κάτω, δεν έχω γη να πατήσω, δεν αντέχω να σε βλέπω να τρέμεις
Μου ζητάς συγγνώμη, τα χέρια σου ιδρωμένα, το στόμα σου στεγνό
Παραδέχεσαι ότι δεν μου φέρθηκες σωστά, κι εγώ σωπαίνω, δεν ξέρω αν μπορώ

Στο βλέμμα σου βλέπω το παιδί που γνώρισα τότε, μα και τον άντρα που με στεναχώρησε
Πονάω, Μανώλη, δεν σου έχω πια εμπιστοσύνη, η καρδιά μου φοβάται
Τα βράδια κοιτάζω το ταβάνι και αναρωτιέμαι, πώς να πιστέψω την αληθινή σου συγγνώμη
Πώς να γυρίσω εκεί που ήμουν, πώς να ξαναγεννηθεί το πάθος απ’ την αρχή

ΡεφρένΠώς να ξαναδώ πάλι αυτό το βλέμμα σου
Μανώλη, εκείνο το φως που μιλούσε για εμάς
Πώς να ξαναδώ πάλι αυτό το βλέμμα σου
Να το πιστέψω ξανά, να χαθώ στα παλιά

ΓέφυραΆγγιξε το χέρι μου όπως τότε, χωρίς βιασύνη, χωρίς φωνή
Δείξε μου, Μανώλη, αν υπάρχει χώρος για εμάς στη σιωπή
Μου ζητάς συγγνώμη, τα μάτια σου γυαλίζουν, λες κι έχουν μέσα θάλασσα
Δεν ξέρω αν μπορώ να σε ξαναερωτευτώ, απόψε άφησέ με να σε κοιτάξω ξανά

Τελικό ρεφρένΠώς να ξαναδώ πάλι αυτό το βλέμμα σου
Μανώλη, ψιθυρίζω το όνομά σου στη νύχτα
Πώς να ξαναδώ πάλι αυτό το βλέμμα σου
Και να πιστέψω ξανά, να χαθώ στα παλιά

ΦινάλεΈνα τραγούδι από τη Μελωδία Δώρο.